อานิสงส์แห่งความซื่อสัตย์และการถวายทาน

ครั้งพระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน กรุงสาวัตถี มีสตรีผู้หนึ่งในกรุงสาวัตถี เป็นผู้ประพฤติดีในเรือนของตน.

นางเป็นผู้ซื่อตรงต่อสามี ไม่ประพฤตินอกใจ คอยถนอมน้ำใจสามี แม้เมื่อมีความขุ่นเคือง ก็ไม่กล่าวคำหยาบ.

นางดำรงมั่นอยู่ในความสัตย์ ละเว้นจากการกล่าวเท็จ ยินดีในการให้ทาน ชอบช่วยเหลือผู้อื่น และมีจิตเลื่อมใสในพระศาสนา.

เมื่อมีโอกาส นางถวายข้าวและน้ำเป็นทานด้วยความเคารพ ไม่ทำเพียงให้เสร็จไป แต่ให้ด้วยใจอ่อนโยนและเลื่อมใส.

ครั้นนางละจากมนุษยโลกแล้ว ได้บังเกิดในเทวโลก มีวิมานอันน่ารื่นรมย์ งดงามด้วยดอกไม้ทิพย์และหมู่นกทิพย์ มีเทพบุตรเทพธิดาแวดล้อม.

ท่านพระมหาโมคคัลลานะเที่ยวไปในเทวโลก ได้เห็นเทพธิดานั้นมีวรรณะงาม สว่างไสวไปทั่วทุกทิศ จึงถามว่า เมื่อครั้งเกิดเป็นมนุษย์ นางได้ทำบุญอะไรไว้ ผลจึงรุ่งเรืองเช่นนี้.

เทพธิดานั้นดีใจที่พระเถระถาม จึงบอกกรรมของตนว่า เมื่อครั้งเป็นมนุษย์ นางเป็นผู้ซื่อสัตย์ ไม่นอกใจสามี แม้โกรธก็ไม่กล่าวคำหยาบ ดำรงมั่นในความสัตย์ ยินดีในการให้ทาน และถวายข้าวน้ำด้วยจิตเลื่อมใสโดยเคารพ.

เพราะกุศลนั้น วรรณะของนางจึงงาม ผลอันน่าปรารถนาจึงสำเร็จแก่เธอ โภคะทั้งหลายอันน่ารักจึงเกิดขึ้น และรัศมีกายจึงสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ.